Rozdział 12

 To tak cudownie brzmi! Hailey Matthew jest moją dziewczyną.
Usiadłem koło mojej dziewczyny i wpatrywałem się w nią. Była jeszcze pod narkozą. Jest taka piękna, gdy śpi.. Złapałem ją za rękę i delikatnie przejechałem po grzbiecie dłoni. Siedziałem wpatrując się w nią z dobrą godzinę, gdy nagle się lekko obudziła.
- Kochanie? - odezwałem się pierwszy
- Justin? Gdzie ja...
- Cii, nic nie mów. Wszystko będzie dobrze. - przerwałem jej - bo wiesz, księżniczko... Już od dzisiaj żyjemy normalnie.
- 'Żyjemy normalnie'? - nie wiedziała o co chodzi.
- Widzisz, twoja mama złożyła podpis na umowie...
- Umowie? - przesunęła się, a ja już wiedziałem o co jej chodzi, bo poklepała miejsce obok z wielkim uśmiechem.
Usiadłem obok niej i przełożyłem rękę przez jej ramię, obejmując ją.
- Widzisz, jak już chyba się domyśliłaś to nie była operacja 'ratujące ci życie'. Może w pewnym sensie była, ale nie nagła.
- Justin, kręcisz. Powiedz, o co chodzi. - spytała kładąc mi głowę na torsie.
- Hailey, kocham cie, księżniczko. Nie wyobrażam sobie bez ciebie ani chwili i gdybyś umarła... - przerwałem - nie wybaczyłbym sobie tego.
- Justin, błagam powiedz mi bo umrę z ciekawości zaraz!
- Kochanie, za wszystko zapłaciłem, wyleczyli cię.
- Wiem, jutro wychdzę ze szpitala.
- Hailey, czy ty nic nie rozumiesz? Nie chodzi mi o to! Mi chodzi o to, że jesteś zdrowa w stu procentach.
- Justin, nie jestem zdrowa. Słuchaj, za rok umrę, jak nie szybciej. Nie chcę ci robić nadziei, żebyś później cierpiał. Przepraszam. - czułem jak jej policzki robią się mokre od łez, bo spływały na moją koszulkę.
- Nie, księżniczko, to tak się nie skończy. Po pierwsze nie musisz mnie za nic przepraszać, a po drugie operacja miała na celu usunięcie guza mózgu, słoneczko. I wiesz co? Powiodła się. - uśmiechnąłem się pod nosem i chciałem sprawdzić jak zareaguje.
Dziewczyna podniosła się z mojego torsu i spojrzała mi prosto w oczy. Chwilę tak patrzyliśmy, aż w końcu usiadła na mnie okrakiem.
- Justin, nie mówisz poważnie, co?
- Mówię poważnie!
Przybliżyła usta do moich, gdy miały się złączyć, ktoś wparował do nas do pokoju przerywając NASZĄ chwilę.
- Można? Czy przyjść później - spytał lekarz.
Dziewczyna od razu zeszła ze mnie i usiadła na swoim miejscu.
- Można - odpowiedziała z uśmiechem
- A więc, pani już chyba się dowiedziała jaki gest zrobił narzeczony. Jest pani w stu procentach zdrowa. - odpowiedział i uniósł lekko kąciki ust. - Musi panią bardzo kochać, ale nie przyszedłem tu po to. Minęło 12 godzin od operacji, więc myślę, że może pani dostać wypis, w domu pan Bieber lepiej się panią zaopiekuje.
12 godzin? Dziewczyna spojrzała na mnie zdziwiona. Pewnie chodziło o słowo 'narzeczony'. Jej mina była bezcenna.
- Tak, prosimy - odpowiedziałem. - Ja panią Matthew zaopiekuję się najlepiej jak potrafię.
Uśmiechnąłem się spoglądając na nią.
- Pani rzeczy są w tej szafce - wskazał palcem na szpitalną komodę - a ja zaraz przyjdę z wypisem.
Podniosłem się z łóżka, kiedy facet wyszedł z pokoju i zacząłem pakować rzeczy Hailey.
- Justin, powiedz o co chodziło z 'narzeczony'?
- Ahh, kochanie. - zaśmiałem się - kiedy przywiozłem cię do szpitala nie chciano udzielić informacji, bo nie jestem z rodziny. Kiedy przedstawiłem się jako narzeczony, bo to prawie rodzina, wszystko mi wyśpiewali.
- Dziękuję.
- Podziękujesz mi potem, kochanie.
W tamtej chwili tak się nam dobrze rozmawiało, ale jak zwykle musiał przyleźć lekarz z wypisem. Hailey szybko podpisała się, a lekarz rzucił coś w stylu 'Trzymajcie się' i wyszedł.
Jak już spakowałem rzeczy Hailey, wziąłem ją za rękę i pociągnąłem w kierunku drzwi.
Nim się obejrzeliśmy byliśmy już w samochodzie. Ruszyliśmy pod mój dom z piskiem opon.
- Jak się czujesz? - spytałem podczas drogi przerywając niezręczną ciszę.
-Wiesz, nawet nie czuje, że jestem po tak ciężkiej operacji. Czuje się jakbym nawet nie była w szpitalu.
- No to cudownie, panno Matthew.
- Też się cieszę panie Bieber.
Zaśmialiśmy się oboje.
Wysiadłem z auta i poszedłem z drugiej strony, żeby otworzyć drzwi mojej księżniczce. Podeszliśmy do drzwi i je otworzyłem wpuszczając ją przede mną.
Mojej siostry nie było w domu, więc mieliśmy cały dom dla siebie.
Rzuciłem torbę w kąt, a po chwili podbiegłem do Hailey i przycisnąłem ją do ściany. Chyba się mnie lekko przestraszyła, ale ja nie miałem zamiaru jej nic zrobić.
- Dokończymy, co zaczęliśmy w szpitalu? - spytałem, a ona kiwnęła głową.
Wbiłem się w jej niesamowite usta. Podniosłem ją lekko ściskając przy tym jej pośladki, a ona oplotła nogi wokół mojego pasa. Nie oderwaliśmy się od siebie ani na chwilę.
Zaniosłem ją na górę kierując się do swojego pokoju i tam położyłem ją na łóżku. Lekko się nad nią uniosłem i w końcu oderwaliśmy od siebie nasze usta dysząc.
Szarpnąłem jej bluzkę, która po chwili wylądowała na podłodze.
- Justin, denerwuję się.
- Jesteś.. dziewicą?
Kiwnęła głową nieśmiało.
- Ej, kochanie. Kiedyś musi być ten pierwszy raz. Ufasz mi?
- Ufam - powiedziała.
Szybko ściągnąłem z siebie niepotrzebne części garderoby, kiedy ona już była bez nich i delikatnie w nią wszedłem, a ona jęknęła z przyjemności.