Rozdział 3

Do: Madison

Od: Hailey.

O: 1;34

Może mam z nim porozmawiać?

Czekałam pół godziny, ale odpowiedzi nie dostałam, więc położyłam się spać.

     Znajdowałam się na łące pomiędzy kwiatkami. Na środku znajdowało się drzewo, na jego gałęzi opadała huśtawka, a na niej dziewczynka. Podeszłam bliżej, a ona się odwróciła.

- To przez ciebie. - usłyszałam jej głos.

 To.. moja malutka siostrzyczka. Zginęła jak miała 3 lata. Mama nigdy nie chciała powiedzieć dlaczego. Straciłam ją jak miałam 12 lat.

 - Ja nie żyję przez ciebie. - szepnęła

 - Jak to Charlie? - spytałam.

 - Wolałaś zajmować się tańcem niż mną, więc mama mnie oddała.

 - Oddała cię? Komu?

 - Wilkom na pożarcie. Jestem...

Obudził mnie dzwonek telefonu. Głośno oddychałam z zdenerwowania, ale wzięłam iPhona do ręki. To nie był dzwonek tylko budzik. Czas do szkoły.

Wstałam, wzięłam z szafy czarną bluzkę z piłki ręcznej z napisem 'Matthew 94' i do tego szare legginsy oraz krótkie, czarne conversy. Ubrałam wszystko i poszłam do łazienki zrobić ze sobą porządek.

Wyszłam z łazienki, wzięłam moją czarną torbę z H&M i jak wczoraj pożegnałam się z ciocią i wyszłam z domu.

Po drodze bardzo myślałam o tym śnie. Było wszystko identycznie tylko to 'jestem' na końcu.

Dobra mniejsza z tym.

Naglę rozbrzmiała się piosenka Iggy Azalea 'Black Widow', czyli oznaczało to, że ktoś dzwoni.

Popatrzyłam na wyświetlacz i dzwoniła Madison.

- Madi? - zaczęłam rozmowę.

- Tu mama Madison. - odezwała się kobieta ze strachem w głosie.

- Coś się stało? - spytałam.

- Madi została potrącona przez samochód. Przyjedziesz do szpitala? London 21 Street.

- Już biegnę - rzuciłam przez łzy i rozłączyłam się.

Wsiadłam w autobus numer 80, który jechał pod tą ulicę.

Z oczu ciekły mi łzy, a ja wbiegłam do szpitala i zobaczyłam siedzącą na poczekalni mamę dziewczyny. Szybkim krokiem podeszłam do niej.

- Hailey, przepraszam, że do ciebie zadzwoniłam, ale jesteś jej jedyną przyjaciółką. - powiedziała

- Nic się nie stało. Wyjdzie z tego? - zapytałam

- Nie wiadomo. Sprawca wypadku mówi, że ona wbiegła pod samochód.

- Zadzwonię po Justina.

Miałam do niego numer, bo Madison wysyłała mi screeny z ich SMS'ów jak jeszcze byli razem. 

Odeszłam kawałek, wpisałam numer i nacisnęłam zieloną słuchawkę.
- Justin?
- Tak, kto dzwoni?
- Hailey. Musisz przyjechać do szpitala na London 21 Street,
- Po co?
- Madison miała wypadek.
- Ona. Mnie. Nie. Interesuje. - podkreślił każde słowo z osobna.
Chwilę milczałam i odwróciłam się w stronę mamy Madison, rozmawiała z lekarzem.
- Nie byłeś fair wobec niej - wydusiłam z siebie.
- Ja? To o kurwa na moim miejscu zrobiłabyś?
- Moglibyśmy porozmawiać w cztery oczy?
- Jasne, w Starbucksie za godzinę?
- Może być. - odpowiedziałam i rozłączyłam się
Podeszłam do mamy Madison i położyłam dłoń na jej ramieniu.
- Jak z nią?
- Na razie jest w śpiączce i kolejne dni mają zadecydować o jej życiu.

Justin's POV

 Zamówiłem dwa cynamonowe frappuccina, usiadłem na końcu i czekałem na Hailey. Nie siedziałem długo sam, bo zaraz przyszła.

- Spóźniłam się? - zapytała.

- Nie, to ja przyszedłem wcześniej. - powiedziałem dając jej kawę.

- Dziękuję, ale przejdźmy do rzeczy. Co miałeś na myśli mówiąc 'Co zrobiłabyś na moim miejscu?'

- Nie wiem jak u Ciebie jest we Włoszech, ale u mnie jak dziewczyna, gdy jest w związku nie całuje innego. - powiedziałem na jednym wdechu.

Hailey rozchyliła lekko usta z wrażenia.

- Nie gadaj, że we Włoszech tak jest. - spytałem zdziwiony

- Nie, nie ma. Chodzi mi raczej o to, że powiedziałeś, że jej nigdy nie kochałeś. - wyciągnęła telefon z kieszeni, pogrzebała w nim i podała mi go. Byłem w szoku. 

     Szedłem ulicą na przystanek autobusowy, bo zabrakło mi paliwa w samochodzie, a nie będę szedł na drugi koniec miasta do domu. Sprawdziłem godzinę i podniosłem głowę. Stała tam Madison. Zdziwiłem się, bo nigdy nie jeździła autobusami. Stała sama, więc zacząłem iść w jej kierunku. Podszedł do niej jakiś gość i przytulili się. Wyglądali jak przyjaciele. Uwolnili się z uścisku i dotknęli się czołami. Coś już było nie tak. Ona uśmiechnięta przybliżyła swoje wargi do jego, aż się napotkały. Całował ją z języczkiem fuu. Przyśpieszyłem krok, a gdy znajdowałem się przy nich wziąłem gościa za szmaty i rzuciłem na ziemię. Usiadłem na nim okrakiem i pięściami zacząłem nawalać jego twarz. Madi próbowała mnie od niego odciągnąć i głośno krzyczała.

- Przestań Justin! Przestań! - wrzasnęła dziewczyna.

Wstałem z niego i wzrok padł na nią.

- Ty z nim?

- Ja go kocham, Justin! - powiedziała ze łzami w oczach.

- A ja? - zapytałem.

- Nigdy cię nie kochałam. - warknęła.

Podeszła do tego faceta, pomogła mu wstać i odeszli. Stałem jak głupi na ulicy z zakrwawionymi rękami. To nie była moja krew tylko tego oblecha.


________

I mamy rozdział trzeci:)
Czytasz?=Komentujesz